Sony a7V jest już tutaj, a ja po pierwszych dniach z tym aparatem w rękach powiem Ci wprost, jak go oceniam. Nie spodziewaj się suchych liczb i tabel. Raczej opowiem Ci, jak się z nim naprawdę pracuje, co mnie ucieszyło, co zaskoczyło i gdzie trochę mnie rozczarował.

Korpus, który wydaje się znajomy

Gdy pierwszy raz weźmiesz a7V do ręki, wygląda niemal identycznie jak a7 IV. Sony nie zmieniło designu dramatycznie, ale kilka drobiazgów jednak przybyło. Ekran ma 3,2 cala, 2,1 miliona punktów, a przede wszystkim 4-osiowy mechanizm. Odchylisz go i obrócisz, więc ucieszy zarówno vlogerów, jak i klasycznych fotografów fotografujących z biodra.

Przybyły dwa porty USB-C, więc możesz jednocześnie streamować i zasilać aparat. Wreszcie jest tu porządne pełnowymiarowe HDMI typu A zamiast irytującego złącza micro, które wypada przy każdym ruchu. Jest też wejście mikrofonowe 3,5 mm i wyjście słuchawkowe. A dźwięk migawki? Ustawisz go na siedmiu poziomach, od całkowitej ciszy po klasyczne kliknięcie.

Co mnie jednak irytuje, to odchylane klapki portów. Gdy masz podłączone kable, tylko przeszkadzają i ciągle boisz się, że je ułamiesz.

W środku znajdziesz dwa sloty: jeden hybrydowy CFexpress Type A / SD i drugi wyłącznie SD UHS-II. I tak, kartę wciąż wkładasz „na odwrót”. Jeśli miałeś a7 III, wiesz, o czym mówię. Mnie osobiście to nie przeszkadza, ale weź to pod uwagę.

Podczas nagrywania docenisz dwukomorowe pasywne chłodzenie bez wentylatora. W moich testach nagrywałem 4K/60p przez dwie godziny bez przerwy, aż rozładowała się bateria, i bez przegrzewania. Do tego po wyłączeniu aparatu migawka automatycznie się zamyka i chroni matrycę przed kurzem. Przy wymianie obiektywów w terenie ten drobiazg jest bezcenny.

Nowa matryca, która zmienia zasady

Sercem aparatu jest nowa 33-megapikselowa, częściowo warstwowa matryca. W praktyce oznacza to jedno: aparat odczytuje dane znacznie szybciej niż wcześniej. Dzięki temu zrobisz do 30 zdjęć na sekundę bez zaciemnienia wizjera. A według testów Photons to Photos a7V ma najlepszy zakres dynamiki, jaki kiedykolwiek zmierzono w aparacie pełnoklatkowym — pełne 16 EV wobec 15 w starszym modelu.

Właśnie tu Sony naprawdę błyszczy. Nowy procesor AI śledzi obiekty jak nigdy wcześniej. Podczas testu postać przechodziła między drzewami, a autofokus pięknie ją śledził. Nawet gdy coś przesłoniło jej twarz, aparat niezawodnie ją utrzymał. Masz do dyspozycji 759 punktów detekcji fazy obejmujących około 94% kadru, a AI rozpoznaje ludzi, zwierzęta, ptaki, owady, samochody, pociągi i samoloty. Bonusem jest funkcja Pre-Capture, dzięki której aparat zapisuje klatki nawet sekundę przed naciśnięciem spustu. Przy fotografowaniu burz bardzo się przydaje.

Wideo, czyli powód, dla którego tu jesteś

A teraz najważniejsze — wideo. Bo wiem, że właśnie to większość z Was interesuje najbardziej.

Zacznijmy od rolling shuttera, z którym Sony wreszcie sobie poradziło. Jeśli miałeś starsze Sony, znasz ten dziwny efekt „galarety” przy szybkich panoramach. Nowa matryca odczytuje obraz w około 10 milisekund, podobnie jak profesjonalna kamera FX3. Różnicę względem a7 IV poczujesz od razu.

Dalej mamy 4K bez cropa. Starszy model przy płynniejszych 60 klatkach przycinał kadr, więc nagle widziałeś mniej. A7V daje pełne 60 klatek bez odcinania czegokolwiek z obrazu. Co więcej, 4K60 powstaje z downsamplingu z 7K, więc dostajesz naprawdę ostry materiał. Jeśli marzysz o slow motion, masz też 4K 120p, ale z cropem APS-C (1,5x). Do sytuacji run-and-gun to w zupełności wystarcza, a Full HD idzie aż do 240 klatek.

Autofokus w wideo pozostaje obszarem, w którym Sony tradycyjnie się wyróżnia, a a7V kontynuuje tę tradycję. Ustawienia zmieniasz rzadko — po prostu działa. Stabilizacja też podskoczyła, teraz do 7,5 EV w centrum kadru. Ujęcia z ręki są płynniejsze i z mniejszym mikrodrganiem. Uwaga jednak: sama stabilizacja matrycy bez cyfrowego wsparcia nie jest idealna. Active Mode pomaga, Dynamic Active Mode jeszcze bardziej, ale płacisz za to cropem.

Przy nagrywaniu docenisz też S-Log3 i S-Cinetone do elastycznego color gradingu, obsługę własnych LUT-ów z podglądem w aparacie oraz drugie bazowe ISO 8000 dla S-Log3, które cieszy przy słabym świetle.

Menu znasz — klasyczne Sony. Jeśli używałeś a7R V lub nowszych modeli, poczujesz się jak w domu. Wszystko dostosujesz i zapiszesz własne ustawienia.

Jeśli przesiadasz się z a7 III, uważaj na jedno: nie wystarczy zmienić Picture Profile, musisz w menu włączyć też nagrywanie w Log. Za to potem wygodnie wgrasz własne LUT-y. Do tego Wi-Fi 6E i Bluetooth do szybszego przesyłania zdjęć, wytrzymałość baterii około 750 zdjęć na cały dzień i migawka mechaniczna o żywotności 500 000 cykli.

Jeden haczyk na koniec

Jedna rzecz może Ci napsuć krwi. Lightroom na razie nie obsługuje w pełni plików RAW z a7V — szczególnie te nieskompresowane sprawiają problemy. Jeśli więc edytujesz od razu, być może chwilę poczekasz na aktualizację. Imaging Edge Desktop radzi sobie z nimi natomiast bez problemu.

Jak więc to widzę?

Ogólnie Sony a7V to świetny aparat hybrydowy. Nie spodziewaj się rewolucji, raczej solidnej ewolucji. Nowa matryca rozwiązuje dokładnie te problemy, które trapiły starsze modele. Autofokus działa niezawodnie, a jakość wideo trzyma wysoki poziom.

Jeśli masz a7 III i myślisz o przesiadce, teraz jest właściwy moment. Jeśli masz a7 IV, zastanów się, czy brakuje Ci szybkości i lepszego rolling shuttera.

Daj mi znać, co Cię interesuje. Chętnie nagram bardziej szczegółowy materiał na konkretny temat. Następnym razem porównamy a7V z a7 III, a wkrótce dodam też pełną recenzję, więc nie zapomnij subskrybować.